خطاب

(خَ طّ) [ ع. ] (ص.) بسیار خطاب کننده.

    خطاب

    (خِ) [ ع. ] (اِ.) سخنی که رویاروی گفته شود.

      خطابت

      (خَ بَ) [ ع. خطابه ]
      ۱- (مص ل.) خطبه خواندن.
      ۲- (اِمص.) سخنرانی.

        خطاف

        (خَ طّ) [ ع. ] (اِ.)
        ۱- پرستو.
        ۲- چنگال درندگان.
        ۳- چنگک. ج. خطاطیف.

          خطام

          (خِ) [ ع. ] (اِ.)
          ۱- افسار، مهار.
          ۲- زهِ کمان.

            خطب

            (خَ) [ ع. ] (اِ.) کار بزرگ، امر مهم.

              خطبا

              (خُ طَ) [ ع. خطباء ] (اِ.) جِ خطیب ؛ سخنرانان.

                خطبه

                (خُ بِ) [ ع. خطبه ] (اِ.) سخنرانی، وعظ ج. خطب. ؛ ~ عقد جملاتی به زبان عربی که هنگام عقد ازدواج و برای مشروعیت دادن به آن گفته می‌شود.

                  خطر

                  (خَ طَ) [ ع. ] (اِ.)
                  ۱- آنچه مایه هلاکت باشد.
                  ۲- بیم تلف شدن.
                  ۳- ارزش، شرف. ج. اخطار.

                    پیمایش به بالا