(خَ ئِ) [ ع. خطیئه ] (اِ.) گناه، خطا. ج. خطایا.

(خَ) (اِ.) آتشگیره، گیاه خشک که زود آتش بگیرد.

(خُ فّ) [ ع. ] (اِ.) پستانداری است شبیه موش که دست و پای وی با پرده نازکی به هم متصل و به شکل بال است که با آن پرواز می‌کند. چشم‌هایش ضعیف است و به همین دلیل روزها را در تاریکی به سر می‌برد.

(خَ) [ ع. ] (اِ.) جِ خفیه، خفی ؛ نهفته‌ها، نهان‌ها.