(خِ نِ) (اِ) (عا.) گرفتاری، درماندگی.

(خُ نُ) (شب جم.)خوشا؛ آفرین.

(~.) (ص.) (عا.) کودن، کم عقل، گیج.

(~.) (اِمر.)
۱- خار.
۲- خار سفید.

(خِ گُ) (ص مر.) کسی که در همه چیز عاجز باشد و کاری از او برنیاید.

(خِ.) (اِمر.) سوراخی که نشانه تیر باشد.