خیش

(اِ.)
۱- پارچه‌ای خشن از کتان.
۲- پرده‌ای از کتان که آن را در اتا ق می‌آویختند و برای خنک شدن، آن را نمناک می‌کردند.

    خیشخانه

    (نِ) (اِمر.) خانه تابستانی که از نی یا پارچه کتان درست می‌کردند و بر آن آب می‌پاشیدند تا در اثر وزش باد از هوای خنک آن استفاده کنند.

      خیشوم

      (خِ) [ ع. ] (اِ.)
      ۱- بینی.
      ۲- بن بینی. ج. خیاشیم.

        خیط

        (خَ یا خِ) [ ع. ] (اِ.) رشته، سلک. ج. اخیاط.

          پیمایش به بالا