(دَ) [ ع. ] (ص نسب.)
۱- منسوب به دیر.
۲- دیرنشین.

(ق مر.) زمان دور و دراز، زمان پیشین.

(ص فا.) پایدار، بادوام.

(رَ) (اِمصغ.) تیر بسیار بزرگ، تیرک.

(کَ) (مص مر.) = دیر کردن: عقب افتادن، تأخیر.

(ص مر.)
۱- زمان قدیم.
۲- دیروقت.

(ص فا.) آن چه که مدتی دراز بکشد، کهن، قدیمی.

(ص نسب.) کهنه، قدیم.