اخلاص

( اِ) [ ع. ]
۱- (مص م.) پاک کردن، ویژه کردن.
۲- (مص ل.) دوستی پاک و بی ریا داشتن، خلوص نیت داشتن.

    اخلاط

    ( اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ خِلط.
    ۱- چیزهای درهم آمیخته.
    ۲- در طب قدیم صفرا وخون و بلغم و سودا.

      اخلاف

      ( اَ) [ ع. ] (ص.) جِ خَلف ؛ جانشینان، بازماندگان.

        اخلاقاً

        (اَ قَ نْ) [ ع. ] (ق.) از نظر اخلاق، مطابق اخلاق.

          اخم

          ( اَ) (اِ.) اخمه، آژنگ، ترشرویی، درهم کشیدگی ابرو از اوقات تلخی و بدحالی. ؛~ ~کسی توی هم بودن (عا.) عبوس بودن، ترشرو بودن.

            پیمایش به بالا