سراگوش

(سَ) (اِمر.)
۱- روسری، چارقد.
۲- بافته‌ای از مروارید که در قدیم بر سر می‌گذاشتند و دنباله آن پارچه درازی بوده که گیسو را می‌پوشاند.

    سرامیک

    (س) [ فر. ] (ص.)مربوط به سفال – سازی، صفت سفال سازی، سفالی، آن چه از سفال ساخته شود.

      سرانداز

      (سَ. اَ) (ص مر.)
      ۱- پاکباخته، از جان گذشته.
      ۲- سیاه مست.
      ۳- کسی که از روی ناز و نخوت بخرامد.

        Scroll to Top