مصدر متعدی سراندن (سُ دَ) (مص م.) سُر دادن، چیزی را روی زمین یا میز یا سطح همواری لغزاندن و به جلو راندن.
اسم مصدر سرایت (سَ یَ) [ ع. سرایه ] ۱- (مص ل.) اثر کردن. ۲- (اِمص.) اثر، تأثیر. ۳- انتقال بیماری به دیگری.