زبان (اَ رُِ. زَ) (ص مر.)
۱- تیززبان، زبان – دراز.
۲- بهتان گوی.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.) ترسانیدن، دچار هراس کردن.

( اِ ) [ ع. ]
۱- (مص م.) کسی را بیش از طاقت وی تکلیف کردن.
۲- (مص ل.) نافرمانی کردن.

( اِ ) (اِ.) [ ع. ] (مص م.)۱ – سیراب کردن.
۲- روان کردن.
۳- به روایت شعر داشتن.

(اَ حُ فِ) [ ع. ] (شب جم.) روان‌های ما فدای او باد، جان‌های ما فدای او باد.