(~. تَ) [ ع – فا. ] (ص.) (عا.) به طور تصادفی، از روی پیشآمد، ناگهانی.

(قَ وَ) [ ع. قضاوه ]
۱- (مص ل.) حکم کردن.
۲- (اِمص.) داوری.

(قَ) [ ع. قضائی ] (ص نسب.) منسوب به قضا، مربوط به داوری و قضاوت.

(قَ یِ یا یَ) [ ع. قضائیه ] (ص نسب.) مؤنث قضایی ؛ قوه ~یکی از سه قوه اداره کننده کشور است و آن شامل کلیه دستگاه‌های دادگستری است.

(قَ ضْ) [ ع. ] (مص م.)
۱- بریدن، قطع کردن.
۲- به تازیانه زدن.