(مِ) [ ع. ] (ص فا.) درخشان، روشن.
(مَ) (اِ.) پارچهای که آن را روی دستار میبندند.
(اِ.) ۱- گودال، مغاک. ۲- بی وفایی.
(جِ) (اِ.) تغار، کاسه بزرگ.
(دَ) (مص م.) جنباندن، تکان دادن.
(نِ) (اِ.) آشیانه، خانه.
(~.) (ص.) بیکار، کاهل، تنبل.
(دَ) (مص م.)۱ – جنبانیدن. ۲- افشاندن.
[ ع. ] (اِفا.) عالم غیب، عالم الهی، جهان مینوی.
[ ع – فا. ] (ص نسب.) منسوب به لاهوت. مق ناسوت.
