مکنونات
(مَ) [ ع. ] (اِمف.) جِ مکنونه (مکنون)؛ پنهان داشتهها.
مکوک
(مَ) [ معر. ] (اِ.) = مکو. ماکو:
۱- افزار جولاهگان که بدان جامه بافند.
۲- آلتی در چرخ خیاطی که ماسوره در میان آن جای دارد.
۳- طاسی که از آن آب خورند، طاسی که بالای آن تنگ و میانش گشاد باشد.
۴- واحدی در عراق قدیم معادل ۱۶ قفیز یا ۵ من.
مکوکب
(مُ کَ کَ) [ ع. ] (اِمف.)
۱- ستاره دار کرده، منقوش به نقش ستاره.
۲- به وسیله میخهای زر و سیم میخکوب شده.
