(ش نَ) (ص فا.) کر، کسی که شنوایی ندارد.

[ ع. ناشی ء ] (اِفا.) نشأت گیرنده، پیدا شونده.

(گَ) [ ع – فا. ] (حامص.) بی تجربگی، تازه کاری.

(ص) [ ع. ] (اِفا.)
۱- برپا کننده، نصیب کننده.
۲- دشمن دارنده.
۳- آن که علی بن ابی طالب (ع) و خاندان او را دشمن دارد.
۴- عاملی که معمول خود را نصب دهد. ج. نواصب.

(ص) [ ع. ] (ص نسب.) کسانی که دشمن امام علی (ع) بودند.

(ص) [ ع. ] (اِفا.) پنددهنده، نصیحت کننده.