(نَ غَ) [ ع. ] (اِ.) جِ نغمه.
(نَ مِ) [ ع. نغمه ] (اِ.) آواز خوش، سرود.
(~. ش کَ تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) نغمه خواندن، سرود گفتن.
(نَ) (اِ.) سوراخ و دایره ناف.
(~.) (اِ.) نان، خبز.
(نَ نَ یا نُ نُ) (اِ.) پیمانهای که غله بدان پیمایند؛ قفیز و آن معادل چهار خروار است.
(نِ یا نَ) (اِ.) = نغوشاک: ۱- آتش – پرست، گبر. ۲- (ص.) شنوا، شنونده.
(نَ ش) (اِمص.) نک. نیوشه.
(نَ) ۱- (ص.) عمیق، گود، ژرف. ۲- (اِ.) راه دور و دراز.
(نَ لِ) (اِ.) زلف، گیسو.
