(هَ یا هُ) (اِ.) دانه‌ای که در میان گندم روید و خوردن آن ضرر دارد.

(هَ رّ) (اِ.)
۱- ساز و برگ اسب، مانند سینه بند و لگام.
۲- گلوله‌های زرُین و سیمین که به زین، لگام و سینه بند اسب می‌بستند.

(هُ رّ) (اِ.) صدای مهیب، فریاد سهمناک.

(هُ) (اِ.) ترس، بیم.

(هَ) (اِ.) بیم، ترس.