(~.) [ فا – ع. ] (ص مر.) آن که دارای اثرها و یادگارهایی خجسته و مبارک است.

(~.) [ فا – ع. ] (ص مر.) آن که اقبال خجسته و میمون دارد، همایون بخت.

(~.) (ص نسب.) منسوب به همایون. (در مورد شاه استعمال شود: اعلی حضرت همایونی، موکب همایونی).

(هُ) (حامص.) همای بودن، مانند هما بودن.

(~. شُ دَ) (مص ل.) شریک شدن.

(هَ) (حامص.)
۱- انبازی.
۲- همتایی.