یافه

(فِ) (ص.) یاوه، بی معنی، بیهوده.

    یافوخ

    [ ع. ] (اِ.) محل التقای استخوان مقدم سر به استخوان مؤخر سر، جان دانه.

      یاقوت

      [ ع. ] (اِ.) از سنگ‌های معدنی گران بها به رنگ‌های سرخ، زرد، کبود.

        یاقوتی

        ۱ – (اِ.) نوعی از انگور که دانه‌های آن ریز و سرخ رنگ است.
        ۲- (ص نسب.) به رنگ یاقوت.

          یال

          (اِ.)
          ۱- گردن.
          ۲- بن گردن.
          ۳- موی گردن اسب.
          ۴- زور، قدرت.

            پیمایش به بالا