اماکن

(اَ کِ) [ ع. ] جِ امکنه. جج. مکان ؛ جاها، جای‌ها، سرزمین‌ها. ؛~ متبرکه زیارتگاه‌ها و بناهای مقدس، قبور ائمه.

    اماله

    (اِ لِ) [ ع. اماله ] (مص م.)
    ۱- مایل کردن، خم دادن.
    ۲- تنقیه کردن.
    ۳- تبدیل حرف «آ» (الف) به «ی». مانند: رکاب = رکیب.

      امام

      ( اِ ) [ ع. ] (ص. اِ.)
      ۱- پیشوا، پیشرو.
      ۲- پیش نماز.
      ۳- پیر، شیخ.

        امان

        ( اَ ) [ ع. ]
        ۱- (اِمص.) بی ترسی، ایمنی.
        ۲- (اِ.) زنهار، پناه.

          امانت

          (اَ نَ) [ ع. امانه ]
          ۱- (مص ل.) امین بودن.
          ۲- (اِمص.) راستی، درستکاری.
          ۳- استواری.
          ۴- سپرده، ودیعه.

            امانت گزار

            (~. گُ) [ ع – فا. ] (ص.) امین، کسی که شرط امانت داری را به جا می‌آورد.

              Scroll to Top