لغتنامه فارسی آموزی – برگه 496 – فرهنگ لغت فارسی با کمک انگلیسی برای کودکان و نوجوانان دو زبانه

بجکم

(بَ کِ) (اِ.)
۱- ایوان، بارگاه.
۲- خانه تابستانی که از همه طرف در و پنجره داشته باشد. بچکم، پچکم، بشکم و بیکم نیز گویند.

(بُ جُ) (اِ.) نک آشتالنگ.

(بِ بِ) [ فا – تر. ] (اِمص.) (عا.) دزدی و غارت، سوءاستفاده مالی.

(بَ چِّ نِ) (ص.) مربوط یا منسوب به بچه مجازاً نسجیده، احمقانه.

(بَ چَ) (ص.) شخصی که پیوسته لباس خود را ضایع کند و چرک و ملوث سازد.

(بَ چِّ) (اِ.)
۱- کودک، طفل.
۲- فرزند.

(~.) (ص فا.) آن که تمایل به آمیزش جنسی با پسر بچه‌ها دارد.

(~.) (حامص.)
۱- بازی کودکانه.
۲- عمل بچه باز.
۳- (عا.) رفتار نامناسب و نسنجیده.
۴- (عا.) آسان پنداشتن کار و جدی نگرفتن آن.

(~.) (اِمر.) رحم، زهدان.

(~. نَ نِ) (ص.) کنایه از: آدم ترسو، بی کفایت و وابسته به دیگران.