(~. اَ تَ)(مص ل.)
۱- بداندیشی کردن، بنای بدی کردن.
۲- آزار رساندن.

(بَ) [ ع. ] (مص ل.) ظاهر گشتن، پیدا شدن.

(~. اَ)(ص مر.) بدعاقبت، بدفرجام.

(بَ هَ) [ ع. بداهه ] (مص ل.) سخن بی اندیشه گفتن، بی تأمل سخن گفتن.

(~. پَ) [ ع – فا. ] (ص فا.) آن که بدون مقدمه اثری هنری اعم از شعر، موسیقی، نقاشی و همانند آن خلق می‌کند.