(~.) (حامص.) عمل بدهکار، وامداری، قرض داری. مق بستانکاری.

(بِ نِ) (ص. ق.)
۱- فاقد، بی بهره.
۲- بی (نشانه فقدان یا نبودن).

(~.) [ ع. ] (ص نسب.) ابتدایی، آغازی.

(بَ دَ) [ ع. ] (ص نسب.) بیابانی.

(بَ دَ یَّ) [ ع. بدویه ] (اِمص.)
۱- بادیه نشینی، بیابان گردی.
۲- عقب ماندگی.

(بَ) [ ع. ] (اِ. ص.)
۱- نو، تازه.
۲- دانشی که به بیان زیبایی‌های صنایع شعری می‌پردازد.
۳- عجیب، نادر.