(بَ خا بِ یا بَ) (اِمر.)
۱- توشک، تشک.
۲- همخوابه، هم بستر.

(بَ خُ) (ص فا.)
۱- بهره مند.
۲- شریک، انباز.

(بَ خُ) (مص مر. اِمص.)
۱- به هم رسانیدن دو چیز، تصادم.
۲- به هم رسیدن دو کس، تصادف، ملاقات.

(بَ خُ) (ص فا.) بهره مند، کامیاب.

(~.) (حامص.) بهره مندی، کامیابی.

(بُ) (مص مر.)
۱- عمل بردن (در بازی) مق باخت.
۲- سود، نفع.