(بَ زَ) (اِ.) کلید.
(بِ زَ) (اِمر.) ۱- جای راهزنی. ۲- کنایه از: موقعیت حساس.
(بُ زَ یا زِ) (اِ.) ۱- زمین پشته پشته و ناهموار. ۲- میوه خوشبوی.
(بِ زِ) [ په. ] (اِ.) ۱- گناه و خطا. ۲- جرم.
(~.) [ په. ] (ص فا.) گناهکار، مجرم.
(بُ) [ ع. ] (مص ل.) برآمدن، تافتن، تابیدن (آفتاب و ستارگان).
(بُ چِ) (اِمصغ.) ۱- بزغاله. ۲- سه پایه قصاب و سلاخ.
(بَ دَ) (مص ل.) نک وزیدن.
(بَ یا بُ شِ) (اِ.) تفاله کنجد.
(بِ) [ فر. ] (ص.) قهوهای خیلی کم رنگ، یشم طبیعی.
