(بَ) (اِ.) برف و دمه.

(بُ) (اِ.) = پژهان: صفتی است در آدمی که خوبی دیگران را برای خود نیز خواهد و این صفت برخلاف حسد ممدوح است چه حسود صفات خوب دیگران را فقط از برای خود خواهد اما بژهان چنین نیست، غبطه.

(بَ) [ معر. ] (اِ.) جِ بستان ؛ بوستان‌ها.