پسر

(پِ سَ) [ په. ] (اِ.)
۱- فرزند، طفل.
۲- فرزند نرینه، پور.

    پسراندر

    (~. اَ دَ) (اِمر.) = پسندر: ناپسری، پسری که از شوهر پیشین زن باشد یا پسری که از زن پیشین مرد باشد.

      پسرخوانده

      (~. خا دِ) (ص مف.) پسری که زنی یا مردی او را به جای پسر خود گرفته‌است.

        پسله خور

        (~. خُ) (ص فا.) کسی که پیش دیگران کم می‌خورد و در نهان بسیار.

          پسله گر

          (~. گَ) (ص فا.) کسی که پشت سر دیگران حرف می‌زند.

            پسند

            (پَ سَ) [ په. ]
            ۱- (اِمص.) گزینش، انتخاب.
            ۲- (ص مف.) پسندیده، مقبول.
            ۳- نیک، خوب.
            ۴- دلخواه.

              پیمایش به بالا