صفت

(~. زِ دِ) (ص فا.) آن که شب را بیدار ماند. (به جهت عبادت، عشق، دزدی).

(شَ. رَ یا رِ) (ص مر.)
۱- شب دوست.
۲- زن بدکاره.

(ص فا.) سزاوار، شایسته.

(ص مر.)
۱- شایسته برای شاه.
۲- هر چیز خوب و گران بها، نفیس.

(هِ وَ) [ ع. فا. ] (ص مر. اِمر.) خوب – روی، خوش سیما.

(نِ) (ص فا.) بر تخت رساننده شاه.

(بَ اَ) (ص فا.) خلع کننده شاه.

(ص نسب. اِمر.) سینه بند زنان.