صفت

(~. زَ) (ص مف.) معروف، مشهور.

(~.) (ص فا.)
۱- خوش بیان.
۲- آن که به جز زبان مادری خود یک یا چند زبان دیگر بداند.

(~.) (ص فا.)
۱- پرگوی.
۲- فضول.

(~.) (ص فا.) جاسوس، سخن چین.

(زِ یا زَ بَ) (ص فا.)
۱- لحاف.
۲- بالاپوش، جبه.

(~. بَ) (ص فا. اِمر.) = زبان بندنده: نوعی افسون که به توسط آن زبان کسی را ببندند تا سخن نگوید و راه خلاف نپیماید.