صفت

(~. دِ) (ص مر.) گستاخ.

(~. بَ) (ص فا. اِمر.) = زبان بندنده: نوعی افسون که به توسط آن زبان کسی را ببندند تا سخن نگوید و راه خلاف نپیماید.

(~. نِ) [ ع – فا. ] (ص فا.) گوشه گیر، منزوی.

[ زائو ] (ص مر.) نک زائو.

(ص فا.) زاینده، آن که تولید می‌کند.

(~ُ لْ وَ) [ ع. ] (ص مر.) بیش از حد بیان، وصف ناشدنی.

(وَ) (ص فا.) = زواره: خادم، خدمتکار.