صفت

آبدیده

(دِ) (ص مر.)
۱- جلا یافته، جوهردار.
۲- آزموده، باتجربه.
۳- چیزی که آب آن را فاسد کرده باشد.

    آبدار

    (ص.)
    ۱- آبدار باشی، ساقی.
    ۲- گیاه و میوه پرآب.
    ۳- تیز، برُنده.
    ۴- فصیح و روان.
    ۵- سخت، محکم، غلیظ. صفتی برای دشنام، سیلی.

      آبخواره

      (خا ر ِ) (ص فا. اِمر.)
      ۱- هر ظرفی که بتوان در آن آب یا شراب خورد.
      ۲- آشامنده آب.

        آبخست

        (خَ یا خُ)
        ۱- (اِمر.) جزیره.
        ۲- میوه‌ای که بخشی از آن فاسد شده ب اشد.
        ۳- (ص مر.) مردم بدسرشت.

          آبادان

          [ په. ] (ص مر.)
          ۱- معمور، دایر.
          ۲- مزروع، کاشته.
          ۳- پر، مشحون.
          ۴- سالم، تندرست.
          ۵- مأمون، ایمن.
          ۶- مرفه.
          ۷- شهر آبادان.

            آباد

            [ په. ] (ص.)
            ۱- معمور، دایر.
            ۲- مزروع، کاشته.
            ۳- پر، سرشار.
            ۴- سالم.
            ۵- منظم، سامان.
            ۶- شادمان، خرم.
            ۷- مرفه.

              پیمایش به بالا