شمه
(شَ مَّ) [ ع. شمه ] (اِ.)
۱- بوی خوش.
۲- اندک، کم.
اسم
شنا
(ش) (اِ.) حرکت انسان یا جانور در زیر یا روی آب با کمک حرکات منظم وهمآهنگ دست و پا که انواع مختلف دارد. ؛ ~ی کرال معمول ترین و سریع ترین نوع شنا در آب که در آن دست‌ها هر بار که از آب بیرون می‌آیند از کنار گوش داخل آب می‌شوند و همزمان با آن پاها به صورت متناوب به آب ضربه می‌زنند و آن دو نوع است: الف – کرال پشت. ب – کرال سینه. ؛ ~ی پروانه نوعی شنا که در آن شناگر مانند بال زدن پروانه هر دو دست خود را همزمان در آب فرو می‌کند و بیرون می‌آورد. ؛ ~ی قورباغه نوعی شنا که مانند حرکات قورباغه با باز کردن دست‌ها و جمع کردن همزمان پاها و بالعکس همراه است. ؛~ی زیرآبی نوعی شنا که با پیمودن مسافتی در زیر آب انجام می‌شود. ؛ ~ی امدادی نوعی شنا که چهار نفر به صورت یک تیم به طور امدادی طول مسیر مسابقه را طی می‌کنند. ؛ ~ی استقامت نوعی مسابقه شنا با مسافت‌های طولانی با انواع شناها که معمولاً در آب‌های آزاد صورت می‌گیرد. ؛~ی مختلط نوعی مسابقه شنا که در آن از چهار نوع شنای مختلف کرال سینه، کرال پشت، قورباغه و پروانه استفاده می‌شود. ؛~ی آزاد نوعی مسابقه شنا که شناگر برای طی کردن مسیر مسابقه آزاد است از انواع مختلف شنا استفاده کند.
شمشیر
(شَ) [ په. ] (اِ.)سلاحی آهنین و فولادین که دارای تیغه‌ای بلند و منحنی و برنده‌است. ؛ ~ را از رو بستن کنایه از: حالت تهدیدآمیز به خود گرفتن. ؛ ~ را غلاف کردن کنایه از: از تهدید دست کشیدن و از در سازش درآمدن.
