اسم

(نِ دَ) (اِمص.) گوش فرا دادن، گوش کردن.

(دَ) (اِمر.) تخت، مسند کوچک.

(رُ)(اِمر.)
۱- نصف چهره. مق تمام رخ.
۲- منظره هرچیز از جانبین.

(اِمر.) خطی که زاویه را نصف کند.

(کُ رَ یا رِ) (اِمر.) هر نیمه کره زمین که به وسیله خط استوا جدا شده.

(لَ)(اِمصغ.)۱ – کبودی اندک در پوست بدن.
۲- نشگون.

(اِمر.) نوعی قبا که آستین‌های آن تا آرنج می‌رسد و آن را از پارچه‌های زری می‌سازند و روی لباس‌های دیگر پوشند.

(اِمر.) واحد وجه و مسکوکی در ایران (عهد قاجاریه) و آن نصف یک پول و دو برابر یک جندک بود.