اسم

شعری

(ش را) [ ع. ] (اِ.) نام دو ستاره نورانی در دو صورت فلکی سگ بزرگ و سگ کوچک که به شِعرای یمانی و شِعرای شامی معروفند.

    شعف

    (شَ عَ) [ ع. ]
    ۱- (مص ل.) خوشحال شدن.
    ۲- (اِ مص.) خوشحالی.

      شعار

      (ش) [ ع. ] (اِ.)
      ۱- نشانه، علامت.
      ۲- نشانه‌ای مخصوص که گروهی از مردم به وسیله آن یکدیگر را بشناسند.
      ۳- لباس زیر.
      ۴- رسم، عادت.

        شعاع

        (شُ) [ ع. ] (اِ.)
        ۱- نور خورشید.
        ۲- روشنایی، پرتو.
        ۳- نصف قطر، خطی مستقیم از مرکز دایره به نقطه‌ای از محیط دایره.

          شعایر

          (شَ یِ) (اِ.) جِ شعاره، شعیره.
          ۱- نشانه‌ها، علامت‌ها.
          ۲- هر یک از مناسک حج.
          ۳- آداب و رسوم مذهبی یا ملی.

            شعب

            (شَ عْ) [ ع. ] (اِ.) قبیله بزرگ که از آن قبایلی چند منشعب شود.

              شعب

              (ش عْ) [ ع. ] (اِ.)
              ۱- دره.
              ۲- ناحیه.
              ۳- قبیله.

                شعب

                (شُ عَ) [ ع. ] (اِ.) جِ شعبه ؛ شاخه‌ها.

                  Scroll to Top