اسم

شعب

(ش عْ) [ ع. ] (اِ.)
۱- دره.
۲- ناحیه.
۳- قبیله.

    شعب

    (شُ عَ) [ ع. ] (اِ.) جِ شعبه ؛ شاخه‌ها.

      شعبان

      (شَ) [ ع. ] (اِ.) ماه هشتم از سال قمری.

        شصت

        (شَ) (اِ.)پنجاه به علاوه ده (۶۰)، شش ده تا.

          شط

          (شَ طّ) [ ع. ] (اِ.) رود بزرگ که وارد دریا شود. ج. شطوط.

            شطارت

            (شَ رَ) [ ع. شطاره ]
            ۱- (مص ل.) شوخ و بی باک شدن.
            ۲- (اِمص.) شوخی، بی باکی، چالاکی، زرنگی.
            ۳- ترک موافقت مردمان به سبب خباثت و لئامت.

              شطح

              (شَ) [ ع. ] (اِ.) حرف‌ها و سخن‌های به ظاهر کفرآمیزی که عارف از شدت وجد و حال بر زبان می‌راند.

                شطحیات

                (شَ یّ) [ ع. ] (اِ.) جِ شطحیه ؛ سخنانی که ظاهر آن خلاف شرع باشد.

                  شطر

                  (شَ) [ ع. ] (اِ.)
                  ۱- جزو، پاره.
                  ۲- نیمه چیزی.

                    شطرنج

                    (شَ رَ) [ معر. ] (اِ.) = شترنگ: نوعی بازی فکری به وسیله مهره‌هایی با نام‌های شاه، وزیر، اسب، رخ، فیل، سرباز.

                      Scroll to Top