اسم مصدر شطارت (شَ رَ) [ ع. شطاره ] ۱- (مص ل.) شوخ و بی باک شدن. ۲- (اِمص.) شوخی، بی باکی، چالاکی، زرنگی. ۳- ترک موافقت مردمان به سبب خباثت و لئامت.
اسم شطح (شَ) [ ع. ] (اِ.) حرفها و سخنهای به ظاهر کفرآمیزی که عارف از شدت وجد و حال بر زبان میراند.
اسم شطرنج (شَ رَ) [ معر. ] (اِ.) = شترنگ: نوعی بازی فکری به وسیله مهرههایی با نامهای شاه، وزیر، اسب، رخ، فیل، سرباز.