شرخ
(شَ رْ) [ ع. ] (اِ.)
۱- ریشه، اصل.
۲- اول جوانی.
۳- کناره برآمده چیزی.
اسم
شرخر
(شَ. خَ) (اِمر.) کسی که ملک و مال مورد اختلاف یا چک و سفته برگشتی را از صاحبانشان به بهای ارزان می‌خرد.
شده
(شَ دِّ یا دَُ) (اِ.)
۱- چندرشته نخ به هم پیچیده ک به یک اندازه آن‌ها را بریده باشند.
۲- ریشه و طره.
۳- رشته‌ای که دانه‌های گرانبها را بدان کشیده و به گردن یا جامه آویزند.
