اسم

شرفیابی

(~.) [ ع – فا. ] (حامص.)
۱- نیل به شرف و افتخار.
۲- به خدمت بزرگی رسیدن. شرق (شَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) برآمدن آفتاب.
۲- (اِ.) جای برآمدن آفتاب.
۳- یکی از جهات چهارگانه، مقابل غرب.
۴- روشنی آفتاب.
۵- سپیدی.
۶- خاور.

    شرحه

    (شَ حَ یا حِ) [ ع. شرحه ] (اِ.) پاره گوشت.

      شرخ

      (شَ رْ) [ ع. ] (اِ.)
      ۱- ریشه، اصل.
      ۲- اول جوانی.
      ۳- کناره برآمده چیزی.

        شرخر

        (شَ. خَ) (اِمر.) کسی که ملک و مال مورد اختلاف یا چک و سفته برگشتی را از صاحبانشان به بهای ارزان می‌خرد.

          شرذمه

          (ش ذِ مِ یا مَ) [ ع. شرذمه ] (اِ.)۱ – گروه اندک از مردم.
          ۲- مقدار کم از چیزی.
          ۳- قطعه، پاره.

            شراست

            (شَ سَ) [ ع. ]
            ۱- (مص ل.) بد – خویی کردن.
            ۲- (اِمص.) بدخویی، بدخلقی.
            ۳- نزاع، خلاف.

              شراع

              (ش) [ ع. ] (اِ.)
              ۱- هر چیز برافراشته، بادبان کشتی.
              ۲- خیمه.
              ۳- سایبان.

                شراک

                (ش) [ ع. ] (اِ.)
                ۱- بند کفش از دوال. ج. شِرُک.
                ۲- گیاه خشک باران رسیده.

                  Scroll to Top