(شَ) (اِمر.) ۱- جای انبوه از درختان. ۲- سنگلاخ.
(شَ خِ) (اِمر.) = شخیش: مرغکی است خوش آواز.
(شَ) (اِمص.) لغزش.
(شَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- تن، کالبد انسان. ۲- آدمی، انسان.
(شَ سَ یا سِ) (اِ.)۱ – تگرگ. ۲- ژاله.
(شُ) (اِ.) از صورتهای فلکی جنوبی.
(شَ عَ) [ ع. شجاعه ] (اِمص.) دلیری، بی باکی.
(شَ) (اِ.) سرما.
(شَ دَ) ۱- (مص م.) سرما دادن، سرد کردن. ۲- (اِمص.) سرما خوردن.
(شَ جَ) [ ع. ] (اِ.) درخت. ج. اشجار.
