اسم

شجری

(شَ جَ) [ ع. ] (ص نسب.)
۱- منسوب به شجر؛ درختی، به شکل درخت.
۲- (اِ.) نوعی خط با حساب ابجد که آن را خط «سروی» هم نامند زیرا حروف آن به شکل درخت یا درخت سرو درمی آید و شباهت به خط میخی دارد و بسته به توافق طرفین خطوط مایل راست و چپ را شاخص کلمه یا حرف قرار می‌دهند.

    شجن

    (شَ جَ) [ ع. ] (اِ.)
    ۱- اندوه.
    ۲- شاخه.

      شجه

      (شَ جَّ) [ ع. شجه ] (اِ.) جراحت سر؛ ج. شجاج.

        شجون

        (شُ) [ ع. ]
        ۱- (مص ل.) محزون شدن.
        ۲- (اِمص.) حزن، اندوهگینی.

          شحمه

          (شَ مَ یا مِ) [ ع. شحمه ] (اِ.) قطعه‌ای پیه.

            شحنه

            (ش نَ یا نِ) [ تر – مغ. ] (اِ.)
            ۱- داروغه.
            ۲- حاکم نظامی.

              شترگلو

              (~. گَ)
              ۱- (ص مر.) آن چه که مانند گلوی شتر منحنی باشد.
              ۲- (اِمر.) راه آب زیرزمینی که با لوله یا تنبوشه‌های بزرگ در زیر نهر یا رودخانه به وسیله دو چاه تعبیه کنند تا آب از یک سمت فرورود و از سمت دیگر بالا آید. چاه آب گیر را «نر» و چاه آب ده را «لاس» گویند، منگل.

                شترمرغ

                (~. مُ) (اِمر.) = اشترمرغ: پرنده‌ای است از راسته دوندگان که بلندی اش تا ۳ متر می‌رسد. این پرنده دارای بال‌های کوچک است که هیچ وقت برای پرواز به کار نمی‌رود. وی به سرعت می‌دود و ماده آن در طول عمر فقط ۲۰ تخم می‌گذارد.

                  شتل

                  (شَ تَ) (اِ.) = شتلی: پولی که قمارباز پس از بردن، به صاحب خانه یا دیگران به رسم انعام می‌دهد.

                    Scroll to Top