[ فر. ] (اِ.) ۱- بخت، اقبال. ۲- فرصت.
(اِ.) نک شیاف.
(فِ) [ ع. ] (اِفا.) شفاعت کننده.
[ ع. ] (اِفا.) ۱- شفا دهنده. ۲- راست، درست.
(اِ.) بز نر، تکه.
(اِ.) بیگار، کار بی مزد.
(کِ) [ ع. ] (اِفا.) شکرکننده، سپاسگزار، ج. شاکرین.
(مَ) (اِ.) نمدی که از پشم گوسفند یا کرک بز سازند.
[ ع. ] (اِفا.) شکایت کننده، گله کننده.
(گِ) (اِ.) کسی که نزد دیگری علم و ادب یا هنر آموزد.