اسم

شال

(اِ.) نوعی پارچه ساده یا گلدار که از پشم یا کرک بافند.

    شالنگ

    (لَ) (اِ.) گلیمی که زیر دیگر فرش‌ها می‌اندازند.

      شالی

      [ سنس. ] (اِ.) برنجی که هنوز پوستش کنده نشده.

        شاغول

        (اِ.) ابزاری در بنایی برای تراز کردن دیوار و آن قطعه فلزی مخروطی شکل است که به انتهای ریسمان بنایی بسته می‌شود.

          شارق

          (رِ) [ ع. ]
          ۱- (اِفا.) تابان، درخشان.
          ۲- (اِ.) آفتاب.

            Scroll to Top