(فِ) [ ع. ] (اِفا.) شفاعت کننده.
[ ع. ] (اِفا.) ۱- شفا دهنده. ۲- راست، درست.
(اِ.) بز نر، تکه.
(اِ.) بیگار، کار بی مزد.
(کِ) [ ع. ] (اِفا.) شکرکننده، سپاسگزار، ج. شاکرین.
(مَ) (اِ.) نمدی که از پشم گوسفند یا کرک بز سازند.
[ فر. ] (اِ.) ۱- چهارچوب، قاب. ۲- اسکلت اصلی اتومبیل که بخشهای دیگر روی آن سوار میشود.
(اِ.) ادرار، بول. ؛ ~ کسی کف کردن کنایه از: بالغ شدن و جنس مخالف طلبیدن.
(ش) (اِ.) ۱- شاش، بول، گمیز. ۲- ترشح.
[ ع. ] (اِ.) ساحل، کناره.