اسم

سیاه درخت

(دِ رَ) (اِمر.)
۱- درختچه‌ای از تیره عناب‌ها که برگ‌هایش در شاخه‌های جوان متقابل و دندانه دار است. گل‌هایش خوشه‌ای و به رنگ زرد مایل به سبز است. میوه این گیاه به بزرگی یک نخود و طعمش تلخ و نامطبوع است. از میوه آن شیره‌ای به نام شیره نرپرن می‌گیرند که مسهلی است قوی.
۲- درختی که میوه دهد؛ بارور.

    سیالخ

    (سَ لِ) (اِ.)
    ۱- خارخسک.
    ۲- خارخسک مانندی سه پهلو که از آهن می‌سازند و بر سر راه دشمن و اطراف قلعه‌ها می‌ریختند.

      سیان

      (سَ) (اِ.) عشقه، گیاهی که به درخت پیچد.

        سیانور

        [ فر. ] (اِ.) نمک اسید سیانیدریک، سمی است خطرناک که برای ساختن مواد حشره کش و نیز در آبکاری برقی به کار می‌رود.

          سیاه

          [ په. ]
          ۱- (ص.) آن چه به رنگ زغال است. متضاد سفید.
          ۲- تیره، تاریک.
          ۳- (اِ.) رنگ زغال.
          ۴- کسی که پوستش سیاه باشد، سیاه پوست.
          ۵- حبشی.
          ۶- شوم، بدیمن. ؛ ~بازار بازاری که در آن قیمت اشیا را بیش از قیمت اصلی و رسمی خرید و فروش کنند.

            سیاه پوست

            (اِمر.) هر یک از افراد یکی از چهار گروه بزرگ نژادهای انسانی، بومی قاره آفریقا که پوستی تیره، موهای مجعد و لب‌های کلفت برآمده دارند.

              سیاه پوش

              ۱ – (ص فا.) کنایه از: سوگوار.
              ۲- (اِ.) شبگرد، عسس.

                سیاه چادر

                (دُ) (اِمر.) چادر سیاه، خیمه‌هایی تیره رنگ که صحرانشینان و دامداران در صحرا برای خود برپا می‌کنند. سیاه خیمه و سیاه خانه نیز می‌گویند.

                  Scroll to Top