اسم

(س کَ دَ) (اِ.) لغزیدن، به سر درآمدن.

(~.) [ ع. سکنه ] (اِ.)
۱- حالتی که شخص در آن هست ؛ وضع.
۲- محل اتصال سر و گردن ؛ ج. سکنات.

(سَ کَ نِ یا نَ) [ ع. سکنه ] (اِ.)
۱- ساکنین.
۲- سکون، استقامت ؛ ج. سکنات.

(سُ نا) [ ع. ] (اِ.) مسکن، جای اقامت.

(سُ کَّ) [ ع. ] (اِ.) کوچه، کوی.

(سُ کُ کَ) (اِ.) شرابی که از ارزن درست کنند.

(سُ رَ یا رِ) (اِ.) [ معر. ] = اسکوره. اسکره. اسکرچه. سکرچه. سکرجه:
۱- کاسه گلی.
۲- پیاله‌ای است که مقداری معین جا بگیرد.

(س) [ فر. ] (اِ.)۱ – جنسیت (زن یامرد).
۲- جنس زن.
۳- روابط جنسی زن و مرد.