اسم

(سُ کَّ) [ ع. ] (اِ.) کوچه، کوی.

(س کَُ یا کِّ) [ ع. سکه ] (اِ.)
۱- پول فلزین.
۲- هر چیز خوب و با رونق. ؛~یک پول کنایه از: بی آبرو شده، مفتضح.

(س) (اِ.) چنگک، ابزاری شبیه دست با چهار یا پنج شاخه که به وسیله آن غله را به هوا می‌دادند تا دانه از کاه جدا شود.

(سُ سُ) (اِ.) زحمتی که انسان را در غایت ضعف پیدا شود و آن تپش دل است که به اندک جنبشی و حرکتی ایجاد گردد.

(سَ کَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) جای گرفتن.
۲- آرمیدن.
۳- (اِ.) آن چه که به آن انس گیرند و آرامش پیدا کنند.

(سَ) [ ع. ] (اِ.) قوت، خورش ؛ ج. اَسکان.

(س) (اِ.) آش سرکه.

(سَ تَ یا تِ) [ ع. سکته ]
۱- (اِمص.) سکوت ناگهانی.
۲- (اِ.) بسته شدن ناگهانی بعضی رگ‌ها.

(سَ کَ) (اِ.) مویز، انگور خشک کرده.