اسم

(سَ فَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- پوستِ سخت، پوست ماهی یا نهنگ.
۲- تیشه چوب تراشی.

(سُ فَ) [ ع. ] (اِ.) جِ سفیه.

(س تَ یا تِ) (ص.)
۱- ستبر، غلیظ.
۲- محکم.
۳- جامه هنگفت و ستبر.۴ – (اِ.) تیر، پیکان نوک تیز.

(سُ تَ یا س تِ) (اِ.)
۱- سندی که به موجب آن مقدار بدهی و زمان پرداخت آن معین می‌گردد.
۲- دشت، اولین فروش کاسب.

(سَ) (اِ.) = سفج. سفجه. سفچه:
۱- خربزه نارس.
۲- شراب مثلث.

(س) [ ع. ] (اِ.)
۱- کتاب، کتاب بزرگ.
۲- هر یک از پنج کتاب اول عهد قدیم تورات.

(سُ فَ) [ ع. سفراء ] (اِ.)جِ سفیر؛ رسولان، ایلچیان.

(سَ فَ جَ) [ ع. ] (اِ.) به، درختِ به.

(سُ رِ) [ ع. سُفَره ] (اِ.) پارچه‌ای که هنگام غذا خوردن، خوردنی‌ها را روی آن می‌چینند. ؛ ~ ابوالفضل سفره‌ای که نذر حضرت ابوالفضل عباس برادر امام حسین (ع) شده‌است. ؛~ عقد سفره‌ای که در مراسم عقد در برابر عروس و داماد می‌گسترند و در آن آیینه و شمعدان و قرآن و برخی خوراکی که بیشتر جنبه نمادی دارد، می‌گذارند.