اسم

(مِ) [ ع. ] (ص.) مرتفع. (?(سامکات (مِ) [ ع. ] (اِ.)دو ستاره سماک رامح و سماک اعزل در صورت‌های فلکی عوّا و سُنبله.

(مَّ) [ ع. سامه ] (اِ.) خاصه، خاص ؛ مق. عامه.

(مِ) (اِ.)
۱- پیمان، عهد.
۲- سوگند.
۳- قرض، دین.
۴- پناه، پناهگاه.

۱ – (اِ.) طرز، روش.
۲- قاعده، قانون.
۳- رسم، عادت.
۴- پسوند شباهت: دیوسان.
۵- در اصطلاح ارتش بازدید سپاهیان از طرف فرمانده‌است به این طریق که فرمانده از برابر صف سربازان که به طور منظم ایستاده‌اند عبور می‌کند.

(لُ) [ فر. ] (اِ.) تالار، محوطه‌ای برای اجتماع افراد زیاد.

(اِ.) جامه سفید و تنگ که از آن دستار و لباس زنانه درست می‌کردند.

[ ع. ] (اِ.) سبیکه زر و سیم.