اسم

(زِ) (اِ.) زاج سفید.

(زُ) (اِ.) صمغ درخت.

(زَ جِ) (اِ.) گیاهی است پایا، دارای برگ‌های دراز و باریک، گل‌هایش خوشه‌ای و زردرنگ، ارتفاعش تا یک متر می‌رسد. قسمت مورد استفاده این گیاه ریزوم آن است که همان زنجبیل معروف است، طعمش تند و سوزان است، در قدیم برای درمان سرماخوردگی از آن استفاده می‌شد.

(زِ جَ رِ) (اِ.) حشره‌ای است دارای بال نازک و شفاف، روی درختان زندگی می‌کند و آوازی بلند و طولانی دارد.

(زَ) [ ع. ] (اِ.) جِ زندیق.

(زُ نّ) [ یو. ] (اِ.)
۱- رشته‌ای که مسیحیان به وسیله آن صلیب را به گردن آویزند.
۲- کُستی ؛ شالی که زردشتیان به کمر بندند.

(زَ بَ) (اِ.) کشتی، جهاز بزرگ.

(زَ بَ) (اِ.) گیاهی است پایا از راسته تک لپه‌ای‌ها جزو گروهی که جام و کاسه رنگین دارند و سردسته زنبقی‌ها می‌باشند. این گیاه دارای ساقه زیرزمینی نشاسته دار و گل‌های رنگین معطر است.