اسم

(زَ) [ په. ] (اِ.)
۱- خراش یا بریدگی هر بخشی از بدن.
۲- مجروح.
۳- ضربه. ؛ به ~ کاری زدن کنایه از: برای آن کار مورد بهره برداری قرار دادن.

(زُ یِّ) [ ع. زجاجیه ] (اِ.) مایع ژلاتین مانندی که بین عدسی و شبکیه قرار دارد.

(زَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) منع کردن.
۲- راندن، طرد کردن.
۳- بانگ زدن.
۴- (اِمص.) نهی.
۵- (اِ.) شکنجه، آزار.

(زَ جَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) آواز خواندن.
۲- (اِ.) آواز.
۳- طرب، نشاط.
۴- نوعی شعر.

(زِ) [ ع. ] (اِ.) هر تغییری در اصولِ افاعیل عروضی با کاستن یا اضافه کردن یک یا چند حرف.

(زَ بَ جَ) [ ع. ] (اِ.) سنگی است قیمتی که در جواهرسازی مورد استفاده قرار می‌گیرد که مهم ترین آن به رنگ سبز می‌باشد.

(زَ زَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- جانوری است شبیه به گربه.
۲- نوعی کشتی.

(زِ یَ یا یِ) [ ع. زبنیه ] (اِ.)
۱- سرکش، متمرد.
۲- سخت، شدید.
۳- سرهنگ سلطان.
۴- هر یک از فرشتگان شکنجه ؛ ج. زبانیه.