اسم

(رِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- حلقه‌ای فلزی در دو طرف زین که سوار هنگام سوار شدن پا را در آن قرار می‌دهد. ج. رُکَب.
۲- پله مانندی از فلز در بخش ورودی و خروجی اتوبوس. ؛پا در ~ بودن حاضر بودن، آماده بودن. ؛ ~گران کردن تند راندن.

(رُ عِ یا عَ) [ ع. رقعه ] (اِ.)
۱- تکه، قطعه.
۲- پینه که به جامه دوزند، وصله.
۳- قطعه کاغذی که روی آن نویسند.
۴- نامه، مکتوب. ج. رقاع و رُقع.

(رُ) (اِ.) قطع کتاب در اندازه ۱۴ * ۲۲ سانتی متر.

(رَ قَ) [ ع – فا. ] (اِ.)
۱- نشان، علامت.
۲- خط، نوشته.
۳- عدد، نشانه اعداد. ج. ارقام.

(رَ ص) [ ع. رقاصه ] (اِ.) مؤنث رقاص. زنی که کارش رقصیدن باشد.

(رِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- جِ رقعه ؛ نامه‌ها، نوشته‌ها.
۲- پینه‌هایی که بر جامه زنند.
۳- نام نوعی خط که ابن مقله اختراع کرد.

(رُ) [ ع. ]
۱- (ص.) نازک.
۲- (اِ.) نان لواش.

(رَ یَ) [ ع. رقائم ] (اِ.) جِ رقیمه ؛ نامه‌ها.

(رُ قَ) [ ع. رقباء ] (اِ.) جِ رقیب.