اسم

رداء

(رَ) [ ع. ] (اِ.) بالاپوش، جبُه. ج. اردیه.

(رَ) [ معر. ] (اِ.)
۱- لباس، جامه.
۲- کالا، متاع.
۳- بار و بنه.

(~. کَ) (اِمر.) اتاقی که در آن لباس از تن درآورند و در جارختی گذارند، جایی از گرمابه که در آن لباس‌ها را از تن درآورند.

(رُ) (اِ.) فرق سر، تارک.

(رُ) (اِمر.) روی، چهره.

(رُ رِ) (اِمر.) رخسار.

(~.) (اِ.) رنگ سرخ و سفید درهم آمیخته.

(~.) (اِ.)
۱- اسب.
۲- نام اسب رستم دستان.

(رَ خْ) [ اَوس. ] (اِ.)
۱- روشنایی، پرتو.
۲- صاعقه، برق.

(رُ) [ ع. ] (اِمص.) ارزانی، کم بهایی.