اسم

(رَ جَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- شعری که به هنگام جنگ هر یک از طرفین در ستایش قوم و افتخارات خویش می‌خوانند.
۲- یکی از بحرهای شعر که از تکرار سه یا چهار بار «مستفعلن» به دست می‌آید.

(رِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- پلیدی.
۲- گناه.

(رَ غَ) (اِ.) نک رجک.

(رَ جَ) (اِ.) آروغ.

(رَ جُ) [ ع. ] (اِ.) مرد. ج. رجال.

(رَ) (اِ.)
۱- صف، رده.
۲- ریسمان.

(رِ) [ ع. ] (اِ.) پا، پای. ج. اَرجُل.

(رَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) امیدوار شدن، امید داشتن.
۲- (اِمص.) امیدواری، توقع.
۳- (اِ.) امید، آرزو.

(~.) [ ع. ] (اِ.) ناحیه ؛ ج. ارجاء.