اسم

(اِمر.) پولی که دالاندار به عنوان انعام از خریداران اجناس کاروانسرا می‌گرفت.

(اِمر.) رییس روحانیان تبت.

(زِ) (اِمر.) پرستو. دالبوز و دالبزه نیز گویند.

(فِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- دفع کننده، دورکننده.
۲- حامی. ج. دافعون.

(فِ عِ) [ ع. دافعه ] (اِفا.) دفع کننده، برطرف کننده.

(فِ) [ ع. ] (اِفا.) آب که به شدت از محل ریزد، ریزان.