(فِ عِ) [ ع. دافعه ] (اِفا.) دفع کننده، برطرف کننده.
(فِ) [ ع. ] (اِفا.) آب که به شدت از محل ریزد، ریزان.
[ تر. ] (اِ.) ۱- تیر بی پر. ۲- بالاپوش ؛ کینک، یاپونچی.
(اِ.) ۱- عقاب. ۲- مرغی لاشخور از نوع کرکس.
(لّ) [ ع. ] (اِفا.) دلالت کننده، هدایت کننده، نشان دهنده.
خال (اِمر.) نهال نو نشانده و پیوند نکرده.
(اِ.)۱ – راهرو سرپوشیده.۲ – کوچه سر – پوشیده.
(اِمر.) پولی که دالاندار به عنوان انعام از خریداران اجناس کاروانسرا میگرفت.
(اِ.) = دولای: ۱- اقیانوس. ۲- دریا.
(اِمر.) رییس روحانیان تبت.