(خِ) [ ع. ] (اِ.) ج. خلل ؛ تباهیها، فسادها.
(خَ) (اِ.) غلغله، فتنه و آشوب.
(خَ یِ) [ ع. ] (اِ.) جِ خلیقه. ۱- طبیعتها، سرشتها. ۲- مخلوقات، مردم.
(خَ) [ ع. ] (اِ.) سرکه.
(خِ) (اِ.) = خله. خیل. خلم: خلطی که از بینی انسان یا جانوران برآید.
(خِ لّ) [ ع. ] (اِ. ص.)دوست، دوست صمیمی.
(~.) (اِ.) خاکستر.
(خَ) [ ع. ] (اِ.)۱ – جای خلوت. ۲- مستراح. ۳- فضا، فضای خالی از هوا.
(خَ) (اِمر.) باتلاق، لجنزار.
(خِ مِ یا مَ) (اِ.) نوعی بیماری است که بین بینی و گلو به سبب سوءهاضمه بوجود میآید.
